Het verhaal van de dienstmaagd – Margaret Atwood

atwoodOp dit moment komen sommige recensenten, superlatieven te kort als ze het over het boek “De testamenten” van Margaret Atwood hebben. Het leek me alleszins een goede aanleiding om de voorloper van dit boek, nl. ‘Het verhaal van de dienstmaagd’ te lezen. Belangrijk om weten, tussen beide boeken gaapt er een kloof van maar liefst 34 jaren. Het is dus niet onbelangrijk om bij het lezen in je achterhoofd te houden dat het boek in 1985 werd geschreven. Om maar iets te zeggen, in 1985 had Michael Gorbatsjov nog maar net de macht gekregen over de voormalige Sovjet-Unie. Maar anderzijds wordt het boek eerder profetisch als we er door een 21ste eeuws oog naar kijken.

Doorgaan met het lezen van “Het verhaal van de dienstmaagd – Margaret Atwood”

Messias – Toni Coppers

9789022336694Traditioneel komt er tegen de Boekenbeurs een nieuwe ‘Coppers’ uit. Dat is nu niet anders. En Coppers blijft een meester in het genre van de misdaadroman. Wat de auteur als beste kan, is het uitwerken van de personages. Door een soort rode draad te weven doorheen de serie krijg je een uitzonderlijk beeld op de verschillende protagonisten. Zonder dat je het merkt, heb je plots een grote empathie voor de figuren die in de misdaadroman voorkomen. Kortom, ‘Messias’ verdient lovende woorden, ook al is dit boek niet het beste uit de reeks.

Doorgaan met het lezen van “Messias – Toni Coppers”

Let op mijn woorden – Griet Op de Beeck

frontImagesLinkMet ‘Let op mijn woorden’ heeft Griet Op de Beeck het tweede deel van haar trilogie uit. (Over het eerste deel ‘Het beste wat we hebben‘ kan je ook op deze blog mijn mening lezen.) Ondanks toch wel wat negatieve commentaren, is dit een uitstekend boek. Net als het eerste deel is het een boek dat stevig binnenkomt en aan de ribben blijft kleven. Toen ik mijn exemplaar bij Op de Beeck liet signeren, stond er een moeder met haar dochtertje. Het kleine meisje vroeg aan de auteur waarom het zo’n trieste gezichtjes op de covers van haar jongste twee boeken waren. “Omdat het boek over niet zo’n leuke dingen gaat,” is dan het enige wat je kan antwoorden. De olifant staat in de kamer en wordt wel degelijk gespot. Doorgaan met het lezen van “Let op mijn woorden – Griet Op de Beeck”

Franjo Tudjman (1922-1999)

franjo-tudjmanVandaag is het alweer 20 jaar geleden dat Franjo Tudjman overleed. Tudjman was de  man die Kroatië naar de onafhankelijkheid leidde. Hij was ook de eerste president van het onafhankelijke Kroatië. Hij bleef president van Kroatië tot aan zijn dood in 1999. Ondanks de vele verwijten aan het adres van Tudjman blijft hij voor de Kroaten wel een ‘Vader van de Natie’. En een belangrijk nationalistisch figuur in de recente geschiedenis van Europa. Doorgaan met het lezen van “Franjo Tudjman (1922-1999)”

Een naoorlogse achtbaan – Ian Kershaw

Een-naoorlogse-achtbaanProfessor – Sir – Ian Kershaw heeft een ijzersterke reputatie als historicus. Vooral bekend geworden met boeken over het Derde Rijk, stort de professor zich nu op de na-oorlogse periode, nl. de jaren 1950-2017. Dit is voor een historicus niet zonder risico. Sowieso bestaat er niet iets als een neutrale historicus. Onvermijdelijk kijkt elke persoon naar de geschiedenis met een gekleurde bril, vanuit een bepaalde maatschappelijke overtuiging. Maar als je dan als historicus ook nog eens gebeurtenissen uit een zeer recent verleden wil analyseren, resulteert dat vaak in het neerpennen van een politieke overtuiging. En spijtig genoeg is zelfs iemand als Ian Kershaw daar ten prooi aan gevallen. Doorgaan met het lezen van “Een naoorlogse achtbaan – Ian Kershaw”

30 jaar Val van de Muur

1990 Muur0001Het blijft in mijn top 5 van meest boeiende gebeurtenissen staan. Het einde van de Koude Oorlog, het openen van het IJzeren Gordijn, de val van de Berlijnse Muur. Een muur die op 9 november 1989 werd geopend. Het doet me nog steeds iets. Waarom? Om meerdere redenen: een verhaal van mijn vader toen ik nog kind was, een bezoek aan de DDR als laatstejaarsscholier, de brieven van Karina, een thesis.

Doorgaan met het lezen van “30 jaar Val van de Muur”

Ieren hebben geen canon nodig

DSC00247
Een van de drie oudste harpen in Ierland, een nationaal symbool

De twaalfde vriendenreis ging richting het Ierse Dublin. Het kan niet anders dan dat deze stad voor elke nationalist of patriot een verademing is. In Dublin heeft men immers  geen schroom over de eigen identiteit, geen schaamte voor de eigen geschiedenis. En niemand heeft de behoefte om de nagedachtenis van de helden van de natie te besmeuren. Integendeel, daar worden de eigen geschiedenis, de eigen identiteit en de nationale helden gecultiveerd. Daar bestaat er niet iets als een ‘Ierse canon’. Om de eenvoudige reden dat ze dat daar niet nodig hebben.

Doorgaan met het lezen van “Ieren hebben geen canon nodig”