10 juli 1584 – De moord op Willem van Oranje

2015-11-04-BIN1-bij-willemoranje4-5-FC-V-webEén dag vooraleer de Vlaamse Beweging – al dan niet uitbundig – de overwinning van de gilden op het Franse ridderleger uit 1302 viert, herdenken we een droeve gebeurtenis. Die van een laffe moord uit 1584. Immers op 10 juli 435 jaar geleden, vermoordt Balthasar Gerards in Delft de vader des vaderlands, Willem van Oranje.  Lees verder

Advertenties

Het vergeten Meisje – Toni Coppers

Coppers_vergetenmeisjeTwee boeken per jaar opleveren bij je uitgeverij… Het is een loodzware opdracht voor een auteur. Van de schrijver verwacht men dat hij, naast het hoge schrijftempo, ook nog eens het hoge kwaliteitsniveau van zijn boeken aanhoudt.  Een dergelijke druk is zelden een pre bij het schrijven. Het lijkt er op dat de zestiende Liese Meerhout daar enigszins onder geleden heeft. Het is een goed boek, daar niet van. Maar de vaste lezers van Toni Coppers weten dat hij al betere boeken heeft geschreven. Toch is ‘Het vergeten meisje’ de moeite waard. Coppers laat – zoals zo vaak – thema’s aan bod komen waarop onterecht een taboe rust. In dit geval hypnose als therapeutische techniek en de problematiek van de ziekte van Alzheimer. Lees verder

Vlaams Belang 2.0: Compromissen zijn niet perse verraad

KoningTVG

foto: De Tijd

Ik denk dat we een van de meest boeiende verkiezingen in het na-oorlogse België achter de rug hebben. Dit vanwege twee zaken. Eén: nooit was het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië op politiek vlak zo groot. Twee: de grote overwinnaar van de verkiezingen, Vlaams Belang, wordt niet – zoals bij vorige verkiezingsoverwinningen – a priori van gesprekken uitgesloten. Tom Van Grieken is sinds vandaag zelfs waardig genoeg bevonden om bij de koning op de ochtendkoffie te gaan. Lees verder

10 mei 1932: Wilhelmus wordt Nederlands Volkslied

wilhelmus-oudste-publicatieSommige mensen denken dat het Wilhelmus al het Nederlands volkslied is sinds het tijdens de 80-jarige oorlog werd geschreven. Anderen denken dat het als volkslied gekozen werd bij het ontstaan van het Koninkrijk der Nederlanden zoals we het nu kennen. Niet zoveel weten dat het pas het officiële volkslied werd op 10 mei 1932. Tot aan die datum zongen de Nederlanders het eigenlijk niet echt zingbare “Wien Neêrlandsch bloed“.

Lees verder

180 jaar scheiding – Het verdrag van de XVIII artikelen

Scheidingsverdrag_met_België_Nl-HaNA_2.05.02_110G_03Vandaag is het net 180 jaar geleden dat een pijnlijke scheiding officieel werd. Een zwarte dag in onze geschiedenis. Op 19 april 1839 aanvaardde onze goede koning Willem het scheidingsverdrag tussen Nederland en België. Voor de zoveelste keer werden de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden van elkaar gescheiden.

Uiteraard gingen de muiters in de Zuidelijke Nederlanden al in 1830 aan de slag. Deze – duidelijk ondemocratische lieden – legden de grondwet naast zich neer als was het een vodje papier. Samen met enkele Franse spionnen jutten ze een deel van Brusselse bevolking op om Nederlandse soldaten in Brussel te bestoken. ‘En cours de route’ staken ze ook nog enkele huizen van staatsgezinden in brand. Ook plunderen wordt niet vergeten. Lees verder

Mijn vader Rudolf Hess – Wolf Rudiger Hess

cms_visual_1133897.jpg_1549456768000_300x450Af en toe neem ik eens een oud boek ter hand. Dit keer ‘Mijn vader, Rudolf Hess’. Het is de combinatie van een biografie en aanklacht geschreven door Hess’ zoon Wolf Rudiger. De Nederlandstalige versie is verschenen in 1987, net na het overlijden van de ‘Plaatsvervanger van de Führer’. Het lezen van een non-fictie boek dat 35 jaar oud is – het originele kwam uit in 1984 – is wel speciaal. Heel wat vragen, zeker wat betreft complottheorieën, zijn in recenter werk over Rodolf Hess, opgehelderd. Maar de standpunten die Wolf Rudiger inneemt, blijven boeien. In de samenleving van vandaag zou Wolf Rudiger Hess geen grote uitgever gevonden hebben voor dit boek. Lees verder

Goede Mannen – Arnon Grunberg

Goede mannenHij heeft al betere dingen geschreven, Arnon Grunberg. Niet dat het slecht is natuurlijk. Daarvoor is Grunberg een veel te goed schrijver. Het is een typische Grunberg-roman: rauw, doordrenkt van verdriet en leed, diepmenselijkheid en het is een redelijk bizar verhaal. Maar dit keer redelijk voorspelbaar. En dat had ik bij een roman van Grunberg nog niet meegemaakt. In sommige recensies wordt dit boek vergeleken met ‘De Joodse messias’. Maar mijns inziens, haalt ‘Goede mannen’ het niveau van dit eerder werk van Grunberg niet. Lees verder