Terug in de pen (het klavier) kruipen

Ik herontdek mijn oude blog en zie dat ik bijna een jaar en een maand geen enkel schrijfseltje meer gepleegd heb. En eigenlijk schrijf ik wel graag. Zelfs als sommigen zouden reageren: “waarom leert ge het dan niet?” Maar soit.

Ergo, we gaan er eens terug een gewoonte van maken om regelmatig iets te posten. Tekstjes over iets dat me raakt, me ergert, me blij maakt,… En eigenlijk voor het eerst in alle vrijheid. In het afgelopen jaar is er immers veel gebeurd. Ik ben politicus af, wat betekent dat ik niet langer meer gebonden ben aan partijstandpunten, niet moet oppassen voor foute interpretaties door de media (als politicus was ik al niet interessant voor de media, maar nu ben ik volledig onbeduidend.), niet geremd door bedenkingen als “val ik nu iemand af” of “ik maak toch geen positieve stukken over tegenstanders?”

Kortom, het wordt iets voor de mensen die zich zo erg vervelen en dat deze blog beginnen lezen. En om het met de woorden van vriend Rein Staveaux zaliger te zeggen, mijn pen (klavier) zal soms gedoopt zijn in aardbeien, soms in zuur. Daar moet iedereen maar tegen kunnen.

Advertenties

Ontideologisering (2): Mag er ook wat inhoud bij?

Wally.jpgDaar waar heel wat wetenschappers het “einde van de ideologie” als iets positiefs ervaren, heeft dit ook wel wat politieke gevolgen. De meest recente evolutie in de politiek is dat inhoud steeds meer op het achterplan komt te staan. De bekende namen zijn belangrijker. Denk maar aan de campagne ‘Patrick’ in 2006. Heel wat bekende Vlamingen schaarden zich achter Janssens, maar waar stond Janssens eigenlijk voor? De Antwerpse allochtonen hebben er zich aan mispakt.

Lees verder

Hoboken los van Antwerpen? Als de Hobokenaar het wil, met alle plezier.

Het zijn weer verkiezingen en in Hoboken vallen de eerste verkiezingspamfletten in de bus. Intussen heb ik het “genoegen” gehad om zowel het pamflet van de lokale VLD als dat van de CD&V te mogen lezen. En onmiddellijk al valt hun ongeloofwaardigheid op. Plots zijn die partijen voor een grotere decentralisatie en zeggen ze in koor dat ze er zo’n spijt van hebben dat de districten niet meer bevoegdheden hebben, dat ze spijt hebbend dat de districten zo vaak in het Antwerps stadhuis worden teruggefloten.

 

Spijt komt duidelijk na de zonde. Ge moet maar durven, het is verdomme dankzij die partijen dat de districten vandaag zo weinig bevoegdheden hebben. Bij de toekenning van bevoegdheden en middelen aan de districten net vóór de verkiezingen van 2000 hebben de partijen van de monstercoalitie zich enkel laten leiden door partijbelang en partijpolitieke spelletjes. Ze deden het immers in hun broek bij de gedachte dat het toenmalige Vlaams Blok wel eens in een of meer districten aan de macht zou komen. En nog erger,.. dat hun partijen het niet langer voor het zeggen zouden hebben. Dat is de énige en échte reden waarom de districten zo weinig bevoegdheden en middelen hebben. Partijpolitieke spelletjes hebben de goede werking van de districten genekt. (Het was trouwens, beste CD&V, een zekere Marc Van Peel die voor de hervormingen uitwerkte met de steun van de coalitiepartners) Nu dus komen aandraven met het verhaal dat ze de districten meer bevoegdheden willen geven is dan ook totaal ongeloofwaardig. Of wat te denken over hun klaagzang dat ze als Hobokens districtsbestuur steeds werden teruggefloten door het stadsbestuur? Wat een non-argument. Welke partijen zitten er in het stadsbestuur, dacht u? Inderdaad, dezelfde als in Hoboken. Het feit dat de Hobokense meerderheidspartijen zich verschuilt achter het “Stadhuis“ in Antwerpen is verschrikkelijk hypocriet.

 

Triestig hoor, als je zo je verkiezingscampagne moet inzetten. Het Vlaams Belang pleitte al vóór 2000 voor een ver doorgedreven decentralisatie. Meer zelfs, het toenmalige Vlaams Blok schaarde zich achter de beweging die Ekeren van Antwerpen wou afscheuren. En ook wat Hoboken betreft wil Vlaams Belang luisteren naar de stem van de Hobokenaar. In Hoboken moet er dringend een referendum gehouden worden of het Zuiderdistrict al dan niet deel wil uitmaken van Antwerpen. Vlaams Belang is alleszins bereid om, als het aan het beleid deelneemt in Hoboken, als eerste beleidsdaad een dergelijk referendum te organiseren.

 

Een streling, maar nog meer een stimulans

Gisteren heb ik de cijfers van de initiatieven van de Gentse Vlaams Belang-fractie voor 2005 onder ogen gekregen. Best wel leuk. Zeker als je er als tweede actiefste uitkomt. En dan weet ik van me zelf dat ik de voorgaande jaren nog actiever was. De gemeenteraad van Gent was (na mijn mandaat in de toen nog niet rechtsreeks verkozen districtsraad zonder bevoegdheden) mijn eerste echt mandaat. En hoe gaat dat dan? “Sturm und Drang”, je schiet bij wijze van spreke alles wat beweegt. Dat leer je op de duur wel af.

 

Maar soit, de cijfers tonen wel aan dat ik niet iemand ben die op zijn luie kont gaat zitten en enkel zijn zitpenning binnerijft. Enkel Kristina Colen deed het beter. Vooral dan in het aantal schriftelijke vragen. Maar Kris was niet professioneel actief en had dus net iets meer vrije tijd dan ik. Na mij, op de derde plaats komt onze fractieleider en kamerlid Francis Van den Eynde.

 

Enfin, ik wist niet dat die cijfertjes werden bijgehouden. Ik had ze alleszins nog nooit gezien. Ik ben echt eens nieuwsgiering naar de cijfers 2001, 2002, 2003 en 2004. Daar doe ik het waarschijnlijk nog beter. Soit, het is wel eens leuk om die cijfers te zien. Dan heb je op zijn minst toch het gevoel dat je je tijd in Gent niet hebt verdaan en dan weet je dat je naar godsvrucht en vermogen dezelfde activiteit (of zelfs nog meer) aan de dag zult leggen voor je partij in Antwerpen en Hoboken. Het is dus evenzeer een streling als een stimulans.

Doe de Anciaux

Pijnlijk. Het is in korte tijd al de tweede keer dat ik over Bert Anciaux een stukje pleeg. Enkele dagen geleden heeft hij het belachelijke idee geopperd om de geluidsoverlast van de luchthaven van Zaventem aan te pakken door de luchthaven te sluiten en er een sportcomplex van te maken in het kader van de Olympische Spelen van 2024 die hij hoopt naar dit land te halen. Ridicuul natuurlijk en nefast voor Vlaanderen.

 

Maar de reacties zijn m.i. nog pijnlijker. Het ging van “absurd” over “Anciaux is het eerste slachtoffer van de hitte”, naar “Het is Bert maar”. Vooral de laatste reactie is erg. De meerderheid heeft Anciaux minister gemaakt, maar ze zijn er blijkbaar gewoon dat hij dergelijke stupide ideeën lanceert, want “Het is Bert maar”.

 

Gazet Van Antwerpen lanceert zelfs een actie “Doe de Anciaux”. De lezers van de krant mogen ideeën lanceren om oude problemen die in de land niet opgelost raken een ludieke oplossing te geven. Komaan, zeg. Met Anciaux wordt overal gelachen, hij wordt beschouwd als de clown van Vlaanderen. Kan er mij dan iemand van de meerderheidspartijen komen vertellen waarom die man minister is?

 

Trouwens, Bert, als je nog een greintje zelfrespect hebt, kan je niet anders dan na deze bejegeningen, de politiek vaarwel te zeggen en weg te gaan van de “spotlights”. Er moet toch echt iets zijn waar je goed in bent, niet?

Doe geen moeite, Bert

De Vlaamse regering gaat er steeds prat op een hecht team te zijn. Maar na vanmorgen mijn dagelijkse portie kranten te hebben opengeslagen, begin ik toch te twijfelen of ze daar wel met elkaar praten. Of is het de hitte die het hem doet. In De Standaard doet Bert Anciaux een plechtige oproep aan zijn collega’s Vlaamse ministers om te blijven tot 2009 en niet deel te nemen aan de wetgevende verkiezingen van 2007. In Het Laatste Nieuws staat er dan weer een groot interview met de kapitein van de Vlaamse Regering, Minister-president Yves Leterme en die laat daar weten dat het premierschap een zeer moeilijke job is, maar dat het hem niet afschrikt. Anciaux zal nog gelijk hebben. Hij zal nog de enige van de kliek van 2004 zijn die in de Vlaamse regering na 2007 overblijft.

 

Van in het begin was het duidelijk dat er nog Vlaamse ministers waren met federale ambities. Leterme en Bourgeois hebben zich als kleine kinderen laten rollen in het BHV-dossier. En dat was niet omdat ze niet beter konden. Neen, dat was om zich niet onmogelijk te maken als federale excellentie. Dus spaar je adem en je oproepen maar, Bert